سایت رواننشاسی کودک و نوجوان

مشاوره روانشناسی کودک و نوجوان -بازی درمانی - قصه درمانی

سایت رواننشاسی کودک و نوجوان

مشاوره روانشناسی کودک و نوجوان -بازی درمانی - قصه درمانی

9 راه حل مؤثر برای درمان لجبازی کودکان



9 نکته حقیقی برای مقابله با کودکان لجباز،برای انجام حتی کوچکترین کارها هر روز باید یک نبرد خسته کننده با فرزند خود داشته باشید، شانس خوبی است که یک کودک لجباز داشته باشید.

اما در عین حال ممکن است وسوسه شوید که به طور قاطعانه با کودک خود برخورد کنید، این به احتمال زیاد باعث افزایش ناامیدی برای هر دو شما خواهد شد. پس والدین وقتی کاسه صبرشان لبریز میشود باید چه کنند؟ خوب، خوشبختانه، نه روش برای کمک وجود دارد.

1. عصبی نشوید

یک نفس عمیق بکشید، یک یا دو دقیقه به اتاق دیگری بروید یا تا ده بشمارید، هر کاری لازم است انجام دهید تا آرام شوید. در غیر این صورت وضعیت وخیم تر میشود.


2. به خواسته آنها گوش دهید

اگر فرزندتان مایل به انجام کاری نیست، از آنها علت را جویا شوید؛ می تواند یک دلیل اصلی مهم باشد. به عنوان مثال، اگر آنها هر روز صبح از رفتن به مدرسه خودداری میکنند، ممکن است به این دلیل باشد که آنها مورد آزار و اذیت قرار می گیرند یا معلم به آنها خیلی اهمیت نمیدهد.

یکی از بهترین روش ها برای ایجاد همکاری با کودک این است که یک برنامه مشخص داشته باشید. سعی کنید یک نمودار لیست کارها داشته باشید.و از کودک خود در مورد اهمیت کارها سؤال کنید.

3. یک مثال خوب برای اختلافات بیاورید

اگر یک کودک همیشه والدین خود را در حال درگیری ببیند، رفتار مشابهی از خود نشان میدهد؛ بنابراین بسیار مهم است که آنها نحوه برخورد درست رفع مشکلات را از جانب والدین ببیند.

به همین دلیل است که کارشناسان والدین پیشنهاد می کنند که هرگونه بحث و مشاجره را به زمانی که کودک در اطراف شما نیست موکول کنید. یا بهتر است، والدین یاد بگیرند که کارها را به گونه ای دوستانه انجام دهند.

4. از بحث در مورد متقاعد کردن اجتناب کنید

گاهی اوقات، حتی زمانی که والدین همه چیز را درست انجام می دهند، بچه ها نمی خواهند کاری را که از آنها خواسته اند انجام دهند؛ برای مواردی مثل این، بهتر است که استدلال هایی خود را بیان کنید.

این را می توان با بیان دقیق و واضح از آنچه که از رفتار آنها انتظار می رود، انجام دهید. حتما اهمیت احترام و چگونگی رعایت ادب را برای آنها ذکر کنید، زیرا برای ایمنی و رفاه خودشان ضروری است سپس، تذکر دهید در پی ادامه رفتارشان چه عواقبی منتظر آنها است.

5. گزینه ارائه دهید

اجازه دهید کودکان در موارد کوچک حق انتخاب داشته باشند، به آنها کمک می کند تا بعدها در زندگی و در مسائل بزرگتر راحت تر تصمیم گیری کنند. میتوانید از مسائلی مثل زمان خواب یا لباس مدرسه شروع کنید.


6. تقویت رفتار مثبت

تشویق کودکان به رشد اعتمادبنفس  آنها کمک میکند. همچنین آنها را تشویق به ادامه کار در جهت اهداف خود و حفظ رفتار مثبت سوق میدهد. بنابراین از کلماتی استفاده کنید که نیاز به هیچ گونه مبارزه برای خوابیدن و خوردن غذا وجود نداشته باشد.

7. سیستم پاداش را امتحان کنید

بچه ها عاشق برچسب ها و گنجینه های کوچک هستند. و خرید این اقلام هیچ هزینه ای ندارد بنابراین استفاده از این پاداش های کوچک تاثیر به سزایی در رفتار کودک ایحاد خواهد کرد.

8. سازش

هر گاه امکان‌پذیر است، با کودکان خود از طریق مصالحه کار کنید. به عنوان مثال، اگر آنها می خواهند یک لباس را که برای مدرسه مناسب نیست، بپوشند، سعی کنید یک جایگزین داشته باشید که هر دو شما را خوشحال کند، مانند دامن بلندتر، شلوار جین، یا ژاکت متفاوت.

9. راهنمایی حرفه ای بگیرید

اگر هیچکدام از این روش ها روی فرزند تاثیر گذار نبود،و روش دیگری برای تغییر رفتار در کودک وجود نداشت از یک متخصص روانشناسی کودک مشورت بگیرید همانطور که می بینید، همه این نه روش بسیار ساده و کاربردی هستند اما ترفند استفاده از آنها را باید بلد باشید.


کودکان وقتی که می‌دانند چه چیزی از آنها انتظار دارید، رفتار درست را می آموزند؛ بنابراین اگر آنها دائما در مورد آنچه که قرار است انجام دهند شک داشته باشند، دچار اضطراب  و اشتباه میشوند و به یاد داشته باشید، مشاوره گرفتن از یک متخصص زمانی که شرایط خیلی سخت شده است هیچ ایرادی ندارد.

چه چیزی باعث خجالت در کودک می‌شود؟


تحقیقات نشان می‌دهد که تفاوت‌های بیولوژیکی در مغز افراد خجالتی وجود دارد. تقریباً ۱۵ درصد از نوزادن با گرایش به خجالتی بودن و کم‌رویی متولد می‌شوند.

بخشی از خجالتی بودن تحت تأثیر تجارب اجتماعی است و اغلب در نتیجة تعامل با والدین ایجاد می‌شود.

همچنین والدین کنترل‌گر یا محافظه‌کار (محافظت بیش‌ازحد از کودک) بسیار مستعد داشتن کودک خجالتی هستند. کودکانی که اجازة تجربه کردن ندارند، دچار مشکل در رشد مهارت‌های اجتماعی هستند.


معمولاً ترکیبی از موارد زیر باعث خجالت و کمرویی در کودک می‌شود.

  • ساختار ژنتیکی: ژن‌های به ارث رسیده تا حدی بر خجالتی بودن فرد تأثیر دارند.
  • ویژگی‌های شخصیتی: کودکانی که از نظر عاطفی حساس‌اند و دچار ترس می‌شوند بیشتر دچار کم‌رویی و خجالت هستند.
  • رفتار آموخته‌شده: کودکان با تقلید از رفتار کسانی مانند والدین که الگوهای او هستند، یادگیری را آغاز می‌کنند. والدین خجالتی ممکن است کم‌رویی را به کودک خود بیاموزند
  • روابط خانوادگی: کودکانی که در خانواده احساس امنیت عاطفی ندارند به‌راحتی دچار اضطراب و خجالت در موقعیت‌های اجتماعی می‌شوند.
  • عدم تعامل اجتماعی: کودکانی که در سال‌های اول زندگی از دیگران جداسازی شده‌اند امکان یادگیری مهارت اجتماعی را ندارند
  • انتقاد و سرزنش از سوی دیگران: کودکانی که از سوی افراد مهم زندگی مانند والدین، خواهر و برادر و اقوام مورد سرزنش و انتقاد شدید قرار می‌گیرند به شدت در معرض کمرویی هستند
  • ترس از شکست: کودکانی که بیش از توان‌شان تحت فشار برای انجام کاری قرار گرفته‌اند، ترس از شکست دارند و دچار خجالت می‌شوند

روش‌های ترمیم پرده‌ی بکارت


هنگامی که پرده بکارت پاره می‌شود و آسیب می‌بیند، به خودی خود بازسازی نمی‌شود. در واقع این بافت بعد از آسیب‌دیدن، توانایی ترمیم بافتی ندارد. اما برای ترمیم پرده بکارت به چه دکتری مراجعه کنیم؟ کسانی که رابطه‌ی جنسی داشته‌اند و پرده‌ی بکارتشان آسیب دیده‌است و می‌خواهند که آن را بازسازی کنند، باید به دکتر زنان مراجعه کنند که از راه‌های مختلفی به ترمیم آن می‌پردازد. بنابراین بازسازی پرده‌ی بکارت از روش‌های مختلفی امکان‌پذیر است که در ادامه به معرفی آنها می‌پردازیم.

جراحی ترمیم پرده‌ی بکارت

هایمنوپلاستی (hymenoplasty) یا عمل جراحی ترمیم بکارت، عملی است که طی آن کسی که قبلا به هر دلیلی باکرگی خود را از دست داده‌است، می‌تواند با بازسازی پرده‌ی بکارت، مجددا باکره به نظر بیاید. در این جراحی معمولا پرده‌ی بکارت به شکلی بازسازی می‌شود که بعد از برقراری رابطه جنسی، قابلیت خونریزی داشته‌باشد و باکرگی خانم را به این شکل نشان دهد. توجه داشته‌باشید که در هایمنوپلاستی از پرده‌ی بکارت مصنوعی استفاده نمی‌شود و خود بافت به شکلی جراحی می‌شود که دست‌نخورده جلوه کند.

 عمل ترمیم پرده‌ی بکارت که بقایا دارد!

شاید از خود بپرسید که دوختن پرده بکارت ممکن است؟ پاسخ جالب است. اگر کسی که باکرگی خود را از دست داده‌است، همچنان بقایای پرده‌ی بکارتش موجود باشد، می‌توان آن بخش‌ها را به هم دوخت و پرده را مجددا سالم کرد. در این موارد جراحی زمان کوتاهی نیاز دارد و بعد از زمانی کم‌تر از ۴۵ دقیقه می‌تواند به نتیجه برسد. این عمل سرپایی است و به بیهوشی عمومی نیازی ندارد. حدود ۳ تا ۴ روز طول می‌کشد تا بخیه‌ها جوش بخورند و در صورت جذبی بودن جذب شوند.‌

عمل ترمیم پرده‌ی بکارت که بقایا ندارد!

در صورتی که در اثر برقراری رابطه‌ی جنسی پرده پاره شده‌ باشد ولی هیچ بقایایی از آن به جای نمانده‌باشد، می‌توان از بافت واژن برای ساختن پرده‌ی بکارت استفاده کرد. در این موارد از بافت‌های سطحی واژن برای ساختن پرده کشیده‌می‌شود و یک پرده‌ی سالم به جای می‌ماند که در صورت برقراری رابطه‌ی جنسی، پاره شده و خونریزی می‌کند.

این عمل ترمیمی نسبت به جراحی مورد قبل سنگین‌تر بوده و نیاز به استراحت دارد. همچنین نباید تا مدتی (حدودا سه ماه) بعد از انجام جراحی ترمیمی بکارت، نزدیکی برقرار شود.

یکی دیگر از انواع جراحی‌های ترمیمی بکارت برای پرده‌ای که بقایا ندارد، آلوپلنت است که در آن از پیوند بافت استفاده می‌شود و شبیه به پرده‌ی بکارت عمل می‌کند و باکرگی را تقلید می‌کند.

در هر دو این موارد جراحی نسبت به دوختن خود بقایا به یکدیگر دشوارتر و سنگین‌تر بوده و مدت زمان بیشتری طول می‌کشد. کسانی که می‌خواهند از این دو روش استفاده کنند، باید مدتی بعد از انجام جراحی صبر کنند و از نزدیکی خودداری کنند.

مشاوره خانواده (زوج درمانی)

چنانچه دغدغه شما مربوط به روابط بین فردی صمیمیتان باشد میتوانید از متخصصین این حوزه کمک بگیرید.
حوزه روابط بین فردی صمیمی عبارت است از:

  • کشمکش با شریک عاطفی
  • موضوعات مربوط به آشنایی پیش از ازدواج
  • مشکلات زناشویی و بین فردی یا خانوادگی پس از ازدواج
  • قرار گرفتن در موقعیت روابط فرا زناشویی (بی وفایی زناشویی)
  • تمایل، تصمیم یا آمادگی برای طلاق
    روابط بین فردی صمیمی میتواند متاثر از عوامل گوناگونی باشد. اگر افراد پیش از ورود به رابطه صمیمی جدی به اصلاح مشکلات فردی خود نپرداخته باشند، احتمال اینکه رابطه ، یکی از موقعیت های آشکار ساز این آسیب ها باشد بالا می رود. از طرفی پیش بردن یک رابطه نیاز به آگاهی و مهارت هایی دارد که تا حد زیادی اکتسابی بوده و نیازمند فراگیری اند.
    نباید فراموش کنیم که ما با دانش قبلی نسبت به چگونگی مدیریت و مواجهه با تفاوت ها در رابطه متولد نمی شویم. نکته قابل توجه در این مسیر میل به تغییر، تصمیم گیری برای اقدامات آگاهانه و همراهی همدلانه برای حصول نتیجه ای رضایت بخش است.

ذهن یک نوجوان چگونه به شکل متفاوتی کار می کند؟


نوجوانان با چالش هایی در زندگی خود مواجه هستند. اگر شما هم با نوجوان خود درگیری و کشمکش دارید، این اتفاق طبیعی است . احتمالاً همین مسئله برای والدین دیگر هم وجود دارد. روش های زیادی وجود دارد که شما بتوانید نوجوان تان را بهتر بفهمید و با او ارتباط بهتری برقرار کنید و به او کمک کنید تا با تغییراتی که تجربه می کند، بهتر کنار بیاید. معمولاً نوجوانان بیش از همه مستعد اتفاقات زیر هستند:

  • تکانشی یا غیرقابل پیش‌بینی
  • ناتوانی در فهم عواطف و روابط اجتماعی
  • مبارزه جسمی یا تصادف
  • ریسک پذیری یا انجام کار های خطرناک

رشد کردن از دوره کودکی تا نوجوانی یک فرآیند پیچیده است. در واقع چیزی فراتر از یادگیری محسوب می شود. نوجوانان در دوره‌ ای از تغییر فیزیکی، احساسی و رفتاری قرار می‌ گیرند که با کودکی و جوانی متفاوت است. این تفاوت ها را می توان در همه جنبه های رشدی آن ها شاهد بود.

رشد جسمی و جنسی

علائم جسمی نوجوانان کاملاً مشهود است.‌ معمولاً رویش مو در ناحیه ی جنسی در این دوران افزایش پیدا می‌ کند و آن ها بلندقد تر می‌ شوند. دختران معمولاً تا سن ۱۶ سالگی به قد کامل و پسران تا سن ۱۸ سالگی به قد کامل خود می‌ رسند.
ویژگی های ثانویه جنسی هم در آن ها شروع به رشد می کند. به عنوان مثال پریود شدن و رشد سینه ها برای دختران اتفاق می افتد. برای پسران هم کلفت شدن صدا و یا دورگه شدن آن جزء علائم نوجوانی است.

در روانشناسی نوجوان، رشد ذهنی در این دوران هم بسیار حائز اهمیت می باشد. نواحی از مغز که باعث می شود نوجوان کنترل احساسات و رفتار و تجربیات خود را از آن ها در دست بگیرد، مغز در معرض رشد قرار می گیرد و قسمت خطر و پاداش فعال می شود.

نوجوانان همچنین توانایی فکر کردن را بر اثر تغییر در میلین و سیناپس های مغز بیشتر یاد می گیرند. همه این تغییرات فیزیکی و جسمی روی طرز فکر و رفتار نوجوان اثر گذار است. آن ها همچنین به آگاهی جنسی می رسند و از لحاظ جنسی فعال می شوند. هم زمان که بدن شان سالم است اما به سمت قوی‌تر شدن پیش می‌ رود. آن ها معمولا در این دوران در ورزش عملکرد خوبی خواهند داشت. نوجوان ها فرصت های زیادی در زندگی دارند. البته با چالش های جسمی هم مواجه هستند. روانشناسی نوجوان می‌ تواند به تغییرات جسمی و کنار آمدن با آن بیشتر کمک کند و تاثیرات مثبتی را به وجود بیاورد.

رشد ذهنی

علاوه بر رشد جسمی، نوجوان وارد یک طرز فکر جدید می شود. نوجوان می‌ تواند از لحاظ ذهنی رشد کند. توانایی فکر انتزاعی را به دست بیاورد.‌ تصویرسازی و استدلال پیچیده در این دوران اتفاق می‌ افتد. به همین دلیل نوجوانان توانایی فکر کردن به مفاهیم انتزاعی را به شکل ریاضی پیچیده به دست می آورد و شروع به فکر کردن به ایده های مختلفی مثل موضوعات معنوی و عشق می کند.

تفکر انتزاعی همچنین باعث می‌ شود تا آن ها بیشتر در معرض ریسک پذیری قرار بگیرند، زیرا احساس می‌ کنند در برابر آسیب مقاوم هستند. کم کم که به بلوغ می رسند و خوشبختانه مهارت های استعدادی در آن ها ‌بیشتر می شود و معمولاً منطقی‌تر فکر می‌ کنند. توانایی قضاوت چیز ها برای آن ها در معرض رشد قرار می‌ گیرد. بنابراین می‌ توانند نتایج انجام یک کار را بهتر از قبل پیش بینی کنند.

این رشد ذهنی به یک باره اتفاق نمی‌ افتد و در اوایل نوجوانی بر اساس استدلال انتزاعی در همان دوران مدرسه و خانه استفاده می‌ کنند که در دوران کودکی هم همان استدلال را به کار می برند. کم کم یاد می گیرند که به مرور زمان دیدگاه‌ های خود را در مورد فعالیت هایی که می‌ خواهند در آن ها دخیل باشند و بعدا به نتیجه برسند، ابراز کنند، نتایج کوتاه مدت را می‌ بینند اما نمی‌ توانند به نتایج بلند مدت فکر کنند.

در اواسط دوره نوجوانی فکر آن ها پیچیده تر می شود . آن ها می توانند تصور کنند که آینده شان چگونه است اما معمولاً ً نمی توانند افکار خود را با تصمیم گیری هایشان منطبق کنند. آن ها همچنین بیشتر از همیشه سوال می‌ پرسند. در اواخر نوجوانی، نوجوان شروع به فکر کردن در مورد چیز هایی فراتر از خودش می کند و این کار را از یک روش جدید انجام می دهد. ممکن است بیشتر در مورد اتفاقاتی که در جهان می‌ افتد فکر کند و چالش‌ های اصلی که جامعه با آن روبرو است را مورد تجزیه تحلیل قرار دهد. همچنین نگران انتخاب های شغلی و مستقل شدن در آینده خواهد شد.

رشد عاطفی و احساسی در دوران نوجوانی

نوجوان معمولا نیاز به حمایت دوستانش دارد و معمولاً با خانواده  مخصوصاً در اواخر نوجوانی کشمکش و درگیری زیادی پیدا می کند و کمتر به آن ها نزدیک می‌ شود.

کاملاً طبیعی است که نوجوان بخواهد در این دوران حریم شخصی بیشتری داشته باشد، زیرا به دلیل ظاهر و تصویری که دیگران از بدن او دارند، نگران است. کم‌کم که به اواخر نوجوانی می رسد، اعتماد به نفس بیشتری به باورهای خودش پیدا می‌ کند، تجربیات احساسی بیشتری را درک می‌ کند و معمولاً از لحاظ جنسی سریع ‌تر برانگیخته می شود. معمولاً در اواخر دوره نوجوانی کنترل بیشتری روی احساساتش وجود دارد. بیشتر روانشناسی نوجوانان، درگیر آموزش دادن به نوجوان ها است که چگونه احساسات و عواطف خود را مدیریت کنند.

رشد اخلاقی

نوجوان ها در این دوران باید رشد اخلاقی هم داشته باشند. آن ها در حال تغییر در ارتباطات اجتماعی هستند و باید بیشتر روی قوانین ثابت تمرکز کنند. کم کم که به بلوغ می رسند، یاد می گیرند که چگونه تعاملات اجتماعی و روابط را تجزیه و تحلیل کنند. معمولاً در این موضوع متمرکز می شوند کاری که انجام می دهند از لحاظ اخلاقی درست است یا خیر. سعی می کنند به جنبه قانون نگاه نکنند اما جنبه اخلاقی را حتماً در نظر می‌ گیرند. هنگامی که به سن نوجوانی می‌ رسند، تمرکز آن ها روی اخلاقیات تغییر می‌ کند و به درست و غلط مفاهیم جهانی فکر می کنند که در فرهنگ ها و سیستم های قانونی سراسر جهان اعمال شده است.

هویت نوجوان در کنار رشد اجتماعی، عاطفی و ذهنی

نوجوان به دنبال یک هویت منحصر به فرد در این دوران می گردد. در اوایل تا اواخر نوجوانی طرز فکر آن ها تحت تاثیر قوانین خود محوری است که با بلوغ و به مرور زمان کاهش پیدا می‌ کند . سه ویژگی از خود محوری نوجوان شامل موارد زیر است:

  • جذب شدن به خود. یعنی تمرکز آن ها اساساً روی خودشان است.
  • حکایت و داستان شخصی. ‌یعنی آن ها خودشان را خاص و منحصر به فرد می بینند.
  • مخاطب خیالی. آن ها احساس می‌ کنند که دیگران روی آن ها تمرکز دارند و هیچ چیز دیگری به غیر از گفته ها و کارهای آن ها نمی بینند و همه حواسشان به آن ها است.

کمک کردن به نوجوان

بسیار طبیعی است که نوجوان شما در این دوره با تغییرات و کشمکش‌ هایی مواجه باشد. روانشناسی نوجوان، مسائل و مشکلات مهمی را که ممکن است نوجوان تان را تحت تاثیر قرار دهد را بررسی می‌ کند که بعضی از آن ها شامل استقلال جنسیتی، استفاده از داروی روانگردان و دوستی با رفقای ناباب است. کم کم که آن ها وارد مرحله رشد و چالش برانگیز می شوند، نیاز به کمک از طریق روانشناسی نوجوان دارند تا بتوانند از این طریق مشکلات خود را به شکل مثبت حل و فصل کنند. کم کم وارد این تجربیات می‌ شوند و یاد می گیرند که چگونه شرایط سخت را مدیریت کنند و به استقلال برسند.


استقلال

نوجوان نیاز دارد که استقلال داشته باشد تا عملاً به یک فرد کامل تبدیل شود. کم کم که نوجوان رشد می‌ کند می‌ تواند مهارت‌هایی را یاد بگیرد. برای یاد گرفتن این مهارت ها باید شرایط زیر را داشته باشد:

  • هویت را شناسایی کند و به یک احساس ثابت از کسی که هست، برسد.
  • از خودش، افکارش و رفتارهایش آگاهی بیشتری داشته باشد.
  • هدف تعیین کرده و به آن ها دست پیدا کند.

والدین نقش بسیار مهمی در کمک کردن به نوجوان برای رسیدن به استقلال ایفا می‌‌کنند. از این طریق می‌ توانند به آن ها اجازه دهند تا انتخاب خودشان را داشته باشند و با نتیجه انتخاب های خودشان زندگی کنند. هم زمان نوجوان به عشق و احترام از سمت خانواده اش هم نیاز دارد. آن ها نیازمند حمایت از سمت خانواده هستند تا به توانایی‌ های شان اعتماد کنند. همچنین بدون هیچ کنترل سفت و سختی به راهنمایی هم نیاز دارند که البته انجام این کار برای والدین کمی سخت است؛ مخصوصا در مورد مسائل جنسی، استفاده از دارو ها و گروه های دوستانه.

تمایلات جنسی

رشد جنسی در نوجوانان مراحل مختلفی را طی می کند و نیازمند انجام اقدامات مختلف است. نوجوان نیاز دارد که درک شود. با تغییراتی که در بدنش اتفاق می‌ افتد، احساس غریبگی نداشته باشد. همچنین نیاز دارد که یاد بگیرد چگونه باید با بدن خود برخورد کند، و چگونه در رابطه جنسی انتخاب آزادانه داشته باشد.

آن ها همچنین باید امیال جنسی خود را کشف کنند و یاد بگیرند که چگونه روابط جنسی سالم داشته باشند.

 

استفاده از مواد

نوجوانان با امکان استفاده از مواد و الکل روبرو هستند. بسیار مهم است که از نتایج این کار ها باخبر شوند. البته آموزش دادن در مورد این مواد مخدر و بخصوص در ایران حشیش (گل)، نیازمند تمرکز روی خطرات اصلی آن ها است؛ وگرنه تاثیرگذار نخواهد بود، زیرا نوجوان توانایی ذهنی خوبی برای تشخیص تفاوت بین نگرانی و تلاش برای کنترل را ندارد . بسیاری از والدین می‌ توانند از طریق نام بردن خطرات حاصل، از انجام این کار در نوجوانان خود جلوگیری کنند‌.

روابط دوستانه

روابط دوستانه در دوران نوجوانی اهمیت بسیار زیادی پیدا می کند. آن ها یاد می گیرند که چگونه روابط را بسازند و چگونه به آن پایان دهند. علاوه بر آن در حال رقابت با هم سن و سالان خود هستند که این رقابت هم از لحاظ تحصیلی و هم از لحاظ اجتماعی است. روانشناسی کودک و نوجوان می تواند ابزاری را برای تعاملات اجتماعی با دوستان در اختیارشان قرار دهد و به آن ها یاد دهد که چگونه رابطه را پرورش دهند.

روانشناسی کودک و نوجوان آنرمال یا غیر طبیعی

روانشناسی کودک و نوجوان غیرطبیعی با نوجوان هایی در ارتباط است که مشکلات ذهنی دارند. برخی از این مشکلات ذهنی که در آن ها رایج است، شامل موارد زیر است:

  • افسردگی
  • اختلال دیسمورفیک بدن
  • اختلالات غذایی
  • اختلالات خشم و اضطراب
  • اختلالات روحیه
  • اسکیزوفرنی
  • بیش فعالی
  • اوتیسم

اگر کودک شما به هر کدام از این اختلالات دچار شده باشد یا به آن ها مشکوک باشد ، حتماً باید از یک روان ‌درمان یا تراپیست کمک بگیرید. مواجه شدن با این مشکلات نیاز به مهارت بالا دارد و درمانش نه تنها به برطرف کردن آن کمک می کند، بلکه شانس دوباره به نوجوان می‌ دهد تا آینده خود را بهتر بسازد .

گاهی اوقات یکی از والدین یا پرستار، شخص مناسبی برای کمک به نوجوان در این دوره از زندگی نیست. بعضی از چیز هایی که نوجوان برایشان ارزش قائل است، مانند حریم خصوصی یا گمنام بودن، باعث می شود که به مشاوره آنلاین اطمینان داشته باشد و به او کمک کند.