اختلال طیف اوتیسم به دو مقوله تقسیم می شود که یکی از آن ها اختلال در ارتباطات و تعاملات اجتماعی و دیگری الگو های رفتاری ، علایق یا فعالیت های محدود و تکراری . این اختلال بین کودکان بسیار بیشتر از گذشته شده است و شیوع آن در پسران پنج برابر بیشتر از دختران می باشد . والدین معمولا اولین کسانی هستند که متوجه تفاوت بچه هایشان می شوند . در ابتدا ممکن است والدین عدم پاسخگویی کودک به محیط اطرافش را به نا شنوایی او نسبت دهد ، اما گاهی متوجه می شود که فرزندشان می تواند بشنود ولی مانند سایر کودکان همسنش قادر به پاسخ نیست .
گفتار کودکان مبتلا به این اختلال با پژواک گویی مشخص می شود یعنی این کودکان کلمات و عبارات شنیده شده را عینا تکرار می کنند . . آن ها ضمایر من و تو را جا به جا به کار می برند و در این کودکان رفتار های زیان بخش مثل کوبیدن سر ، رفتار های وا پی روی مانند قشقرق ، ابراز خشم ، کثیف کردن لباس ها و .... بسیار شایع است . در بیشتر موارد والدین متوجه عدم تمایل کودکشان به آغوش گرفته شدن ، تمایل وسواسی به عدم تغییر محیط ، رفتار های خود تحریکی مانند تکان خوردن ، دور خود چرخیدن ، حرکت دست ها و بال بال زدن ، رفتار های خود تخریبی مانند کوبیدن سر به جایی ، گاز گرفتن خود و ... نداشتن تماس چشمی با سایر افراد است . همانطور که گفتیم علت این اختلال مشخص نشده است اما می توان گفت که عوامل ژنتیکی ، آلودگی هوا ، سبک زندگی و ... می توانند در بروز این اختلال نقش داشته باشند .

کودک آزاری می تواند دلایل مختلفی داشته باشد علل خانوادگی ، اقتصادی ، روانی ، فرهنگی و….
کودکان ممکن است به دلایل اختلافات خانوادگی بین والدینشان در معرض خشوت های این دو قرار بگیرند . و در واقع والدین خشونت های خود و یا عصبانیت از اوضاع اقتصادی و اجتماعی جامعه را بر سر فرزندان خود خالی کنند .
و یا فرزندانی که به دلیل اختلافات والدین حاصل جدایی آنان می باشند و در نتیجه بدون سرپرست یا پدر و مادر زدگی می کنند یا ممکن است مسکن و ماوای مناسبی نداشته باشند لذا به راحتی در معرض کودک آزاری و آسیب های دیگران قرار می گیرند .
طبق قانون حمایت از کودکان و نوجوانان مصوب سال ۱۳۸۱، کودک آزاری جرم عمومی محسوب شده و نیازی به شاکی خصوصی ندارد. هم چنین هرگونه خرید، فروش، بهرهکشی و به کارگیری کودکان به منظور ارتکاب اعمال خلاف ازقبیل قاچاق، ممنوع و مرتکب حسب مورد علاوه بر جبران خسارات واردهبه شش ماه تا یک سال زندان و یا به جزای نقدی از ده میلیون ریال تا بیست میلیون ریال محکوم خواهد شد.
و کلیه افراد و مؤسسات و مراکزی که به نحوی مسؤلیت نگهداری و سرپرستی کودکان را بر عهده دارند مکلف اند به محض مشاهده موارد کودک آزاری مراتب را جهت پیگرد قانونی مرتکب و اتخاذ تصمیم مقتضی به مقامات صالح قضائی اعلام نمایند تخلف از این تکلیف موجب حبس تا شش ماه یا جزای نقدی تا پنج میلیون ریال خواهد بود.
والدین همیشه باید روابط کودک را با اطرافیان و دوستان و نزدیکانش مد نظر بگیرند و اگر متوجه شدند که کودک آنها از بازی کردن با دوستان خود خجالت میکشد و یا اینکه نمیتواند حرفش را داخل جمع بزند و یا ارتباطش خیلی کم است حتما موارد زیر را در قبال کودک خود رعایت کنید.
9 نکته حقیقی برای مقابله با کودکان لجباز،برای انجام حتی کوچکترین کارها هر روز باید یک نبرد خسته کننده با فرزند خود داشته باشید، شانس خوبی است که یک کودک لجباز داشته باشید.
اما در عین حال ممکن است وسوسه شوید که به طور قاطعانه با کودک خود برخورد کنید، این به احتمال زیاد باعث افزایش ناامیدی برای هر دو شما خواهد شد. پس والدین وقتی کاسه صبرشان لبریز میشود باید چه کنند؟ خوب، خوشبختانه، نه روش برای کمک وجود دارد.
یک نفس عمیق بکشید، یک یا دو دقیقه به اتاق دیگری بروید یا تا ده بشمارید، هر کاری لازم است انجام دهید تا آرام شوید. در غیر این صورت وضعیت وخیم تر میشود.
اگر فرزندتان مایل به انجام کاری نیست، از آنها علت را جویا شوید؛ می تواند یک دلیل اصلی مهم باشد. به عنوان مثال، اگر آنها هر روز صبح از رفتن به مدرسه خودداری میکنند، ممکن است به این دلیل باشد که آنها مورد آزار و اذیت قرار می گیرند یا معلم به آنها خیلی اهمیت نمیدهد.
یکی از بهترین روش ها برای ایجاد همکاری با کودک این است که یک برنامه مشخص داشته باشید. سعی کنید یک نمودار لیست کارها داشته باشید.و از کودک خود در مورد اهمیت کارها سؤال کنید.
اگر یک کودک همیشه والدین خود را در حال درگیری ببیند، رفتار مشابهی از خود نشان میدهد؛ بنابراین بسیار مهم است که آنها نحوه برخورد درست رفع مشکلات را از جانب والدین ببیند.
به همین دلیل است که کارشناسان والدین پیشنهاد می کنند که هرگونه بحث و مشاجره را به زمانی که کودک در اطراف شما نیست موکول کنید. یا بهتر است، والدین یاد بگیرند که کارها را به گونه ای دوستانه انجام دهند.
گاهی اوقات، حتی زمانی که والدین همه چیز را درست انجام می دهند، بچه ها نمی خواهند کاری را که از آنها خواسته اند انجام دهند؛ برای مواردی مثل این، بهتر است که استدلال هایی خود را بیان کنید.
این را می توان با بیان دقیق و واضح از آنچه که از رفتار آنها انتظار می رود، انجام دهید. حتما اهمیت احترام و چگونگی رعایت ادب را برای آنها ذکر کنید، زیرا برای ایمنی و رفاه خودشان ضروری است سپس، تذکر دهید در پی ادامه رفتارشان چه عواقبی منتظر آنها است.
اجازه دهید کودکان در موارد کوچک حق انتخاب داشته باشند، به آنها کمک می کند تا بعدها در زندگی و در مسائل بزرگتر راحت تر تصمیم گیری کنند. میتوانید از مسائلی مثل زمان خواب یا لباس مدرسه شروع کنید.
تشویق کودکان به رشد اعتمادبنفس آنها کمک میکند. همچنین آنها را تشویق به ادامه کار در جهت اهداف خود و حفظ رفتار مثبت سوق میدهد. بنابراین از کلماتی استفاده کنید که نیاز به هیچ گونه مبارزه برای خوابیدن و خوردن غذا وجود نداشته باشد.
بچه ها عاشق برچسب ها و گنجینه های کوچک هستند. و خرید این اقلام هیچ هزینه ای ندارد بنابراین استفاده از این پاداش های کوچک تاثیر به سزایی در رفتار کودک ایحاد خواهد کرد.
هر گاه امکانپذیر است، با کودکان خود از طریق مصالحه کار کنید. به عنوان مثال، اگر آنها می خواهند یک لباس را که برای مدرسه مناسب نیست، بپوشند، سعی کنید یک جایگزین داشته باشید که هر دو شما را خوشحال کند، مانند دامن بلندتر، شلوار جین، یا ژاکت متفاوت.
اگر هیچکدام از این روش ها روی فرزند تاثیر گذار نبود،و روش دیگری برای تغییر رفتار در کودک وجود نداشت از یک متخصص روانشناسی کودک مشورت بگیرید همانطور که می بینید، همه این نه روش بسیار ساده و کاربردی هستند اما ترفند استفاده از آنها را باید بلد باشید.
کودکان وقتی که میدانند چه چیزی از آنها انتظار دارید، رفتار درست را می آموزند؛ بنابراین اگر آنها دائما در مورد آنچه که قرار است انجام دهند شک داشته باشند، دچار اضطراب و اشتباه میشوند و به یاد داشته باشید، مشاوره گرفتن از یک متخصص زمانی که شرایط خیلی سخت شده است هیچ ایرادی ندارد.
تحقیقات نشان میدهد که تفاوتهای بیولوژیکی در مغز افراد خجالتی وجود دارد. تقریباً ۱۵ درصد از نوزادن با گرایش به خجالتی بودن و کمرویی متولد میشوند.
بخشی از خجالتی بودن تحت تأثیر تجارب اجتماعی است و اغلب در نتیجة تعامل با والدین ایجاد میشود.
همچنین والدین کنترلگر یا محافظهکار (محافظت بیشازحد از کودک) بسیار مستعد داشتن کودک خجالتی هستند. کودکانی که اجازة تجربه کردن ندارند، دچار مشکل در رشد مهارتهای اجتماعی هستند.
معمولاً ترکیبی از موارد زیر باعث خجالت و کمرویی در کودک میشود.