اشتباهاتی که کودک را بدغذا می کند
کلنجار رفتن با کودک در هنگام غذا خوردن یکی از اشتباهاتی است که والدین ناخواسته انجام می دهند و با جایگزین کردن برخی خوراکی ها در تغذیه ی او ، کودک را بدغذا می کنند.
کودک بدغذا را شما تربیت می کنید!
تصور ذهنی ما درباره کودکان این است که همه آنها به طور ذاتی و طبیعی باید به غذا خوردن علاقه داشته باشند و زمانی که گرسنه شوند به راحتی سر سفره یا میز بنشینند تا غذایشان را بخورند اما حقیقت این است که برخی از کودکان برای این که به اندازه ای کافی غذا بخورند. می خواهید فرزندتان شادتر و سالم تر غذا بخورد؟ شاید هفته ها با او جنگیده باشید تا بالاخره موفق شده اید نوشابه را از رژیم غذایی اش حذف کنید. حتما با خود فکر می کنید کار بزرگی انجام داده اید و آنقدر در این نبرد خسته شده اید که اصلا دلتان نمی خواهد یک عادت غذایی بد دیگر فرزندتان را قطع کنید. اما به شما توصیه می شود چند قدم کوچک بردارید تا عادت غذایی فرزندتان برای همیشه اصلاح شود. همچنین این راه کارها از اضطراب های هنگام صرف غذا می کاهد.
1- سرتان شلوغ باشد و وقتی برای ایشان نداشته باشید. کودکان مثل گیاهان روز به روز رشد می کنند. آنها به توجه و جهت گیری منظم نیاز دارند.
2- نمونه ی بدی باشید!
دومین چیزی که والدین انجام میدهند به کودکان خود این اطمینان را بدهید که نتیجه ی تلخ و ناگواری بدست خواهد آمد! بعضی از مردم می گویند نزاع در مقابل بچه ها عواقب منفی دارد. همه دعوا می کنند، چه در مقابل بچه ها و چه در خصوصی، قطعا مخرب خواهد بود، اما مخرب ترین چیزها دعوا کردن نیست بلکه چگونه نزاع کردن و چگونه حل کردن مشکلات است.
3- دائماً ابراز نارضایتی و ناراحتی کنید!
جالب است که والدین حتی نمیدانند که ابراز نارضایتی کردن و نق زدن چه تاثیر مخربی بر روی کودکان دارد!
4- هیچ خط قرمز و اجباری برای کودکان خود نداشته باشید!
یکی از بهترین راه ها برای از بین بردن کودکان بدون اینکه هیچ تلاشی انجام دهید این است که هیچ جبری نداشته باشید و مرزها و حدودی را برایش روشن و معین نکنید! بسیار ساده است... فقط کافی است بچه های خود را دوست داشته باشید و معتقد باشید که تا زمانی که شما خودخواهی یا احساس رد شدن را ایجاد نکنید، درست خواهد شد. لبخند زدن و اعتماد به نفس ذاتی دل های شیرین خود را باور کنید و اعتماد کنید که روزی آنها رشد خواهند کرد و مسئولیت اعمالشان را خواهند گرفت!
5. برای انتخاب دوستانشان آنها را به حال خود بگذارید!
بچه ها خردمند نیستند آنها هنوز عواقب انتخاب های غلط را درک نمی کنند. آنها نیاز به راهنمایی و نظارت دارند تا زمانی که حداقل حدود بیست سال سن داشته باشند - گاهی کمی شاید کمی کمتر. در مورد زمانی که بچه ها از کالج فارغ التحصیل می شوند، آنها به اندازه کافی عاقل هستند تا از شر بدی بی تفاوت باشند.
6- در نهایت شما میتوانید فرزندان خود را از بین ببرید با مسئولیتی را به عهده ی ایشان محول نکردن و یا پاسخگوی تصمیمات و اعمال خود نبودن.
اگر از اهمیت بازی درمانی در تهران برای کودکانتان مطلع هستید از دکتر مونا فلسفی کمک بگیرید
شاید تعجب کنید اگر بگویم مغز ما با همه پیچیدگیش قادر نیست جملات منفی را از مثبت تفکیک کند:
به جمله ً منفی ً زیر توجه کنید:
" لطفا به فیل قرمز فکر نکنید "
ذهن شما اکنون به چه چیزی فکر میکند
بدون شک ذهن شما اکنون در حال فکر کردن به فیل قرمز است.
به نظر شما اگر به کودکی گفته شود
دست مرا ول نکن،
به پریز برق دست نزن،
امروز با بچه ها در مهد دعوا نکن،
چه پیغامی در مغز او مخابره میشود؟
همه این جملات در ذهن او مثبت برداشت شده و گویی که به او دستور داده اید که این کار را انجام دهد، در واقع در فرمان دادن باید به کودک گفته شود چه کاری باید انجام دهد نه اینکه چه کاری نباید انجام دهد.
بنابراین با کودک خود اینگونه سخن بگویید:
به جای مخالفت نکن بگو کاری که گفتم را انجام بده
به جای فحش نده بگو حرف خوب بزن
به جای دستم را ول نکن بگو دستم را محکم بگیر
به جای ندو بگو آرام راه برو
اگر به دنبال روانشناس کودک خوب در رابطه با قصه درمانی برای کودکان هستید اینجا کلیک کنید
فرقی نمیکند که فرزندان والدین سمی در دوران کودکی کتک خوردهاند، مورد آزار و اذیت جنسی قرار گرفتهاند، مورد تحقیر و توهین واقع شدهاند، به آنها احساس گناه داده شده است یا حتی بیش از حدِ لازم مورد حمایت والدین قرار گرفتهاند، چرا که در هر حال بسیاری از آنها در دوران بزرگسالی آسیب های روانی و شخصیتی تقریبا مشابهی از خود نشان میدهند که بیشتر شامل عدم اعتماد به نفس و گمگشتگی است.
توجه داشته باشید که والدین سمی آن چنان حس بیکفایتی و بیلیاقتی را در کودکان خود به وجود میآورند که اغلب این بچهها بیاختیار خود را سرزنش و محکوم میکنند و بابت تنبیهات والدین مقصر میدانند، که این فرآیند به تدریج در آنان به چرخهای معیوب تبدیل میشود که در بزرگسالی عزت نفس آنها را تخریب میکند.
برای یک کودک بیدفاع در طی دوران رشد باور اینکه پدرش فردی نادان، سمی و گاه خطرناک است، سخت است و ترجیح میدهد تصور کند که پدرش خوب است و اشکال از اوست و او خود مقصر تنبیه شدنش است. بدین منوال زمانی که این کودکان به بزرگسالی میرسند از قبل شخصیتی منفی با نگرش خود کمبینی در وجودشان شکل گرفته است.
برای دریافت مشاوره در زمینه قصه درمانی برای کودکان می توانید به وب سایت دکتر مونا فلسفی مراجعه کنید یا با شماره های زیر تماس بگیرید
وقت مشاوره : 02186127487–02186127446
.
در ابتدا والدین مناسب است بفهمند که چرا کودکشان این عادت را انجام می دهد و بسته به آن چاره ای بیندیشید.
والدین در نظر داشته باشند بیشتر عادتهای کودکانه به خودی خود از بین می روند. اما اگر عادت کودک شما با انجام هر روزه اش ایجاد مزاحمت و نگرانی می کند. ایجاد خجالت و شرمساری می کند یا حتی سبب ایجاد ضرر و زیانی برای شما یا خودش می شود باید در این زمینه کاری انجام دهید و او را در ترک این عادت یاری کنید.
تمجید و تحسین کردن کودک در ترک عادات بسیار موثر خواهد بود. پاداش و تحسین در صورت ترک اختلال مزبور نقش بسزایی در ترک عادت دارد. از سرزنش و تنبیه کودک بپرهیزید. والدین می توانند از روش های رفتاردرمانی (دادن ستاره یا برچسب های عروسکی به کودک) استفاده کنند. برای او هدایای دوست داشتی یا خوراکی مورد علاقه او را بخرند و برای ترک عادت ناخوشایند او جایزه بدهند.
با آرامش بیشتری با کودک خود صحبت کنید. عادات فرزندتان را برایش تشریح کنید و دلایل منطقی را که برای او قابل فهم و درک باشد ارائه کنید. دقت کنید که لحن گفتار شما در حرف شنوی کودک بسیار موثر خواهد بود. عصبانیت و واکنش غیر صحیح از جانب شما ممکن است او را در انجام عادتش حریصتر کند.
سعی کنید فرزندتان را در طول اوقات فراغت و استراحتش به انجام کار دیگری تشویق نمایید. یک مشغولیت فرعی برای کودک ایجاد کنید مثل خمیر بازی، توپ بازی، پازل، کاردستی، نقاشی خانه سازی سبب درگیری ذهن کودک می شود.
سعی کنید نگرش و دیدی مثبت، سازنده و شفاف نسبت به حل مشکل کودک داشته باشید و با صبر و حوصله عادت ناخوشایند را ترک دهید چرا که باید زمان سپری شود تا او عادت ناخوشایند خود را ترک کند.
کودک هر چقدر هم که کم سن و سال باشد درباره ضعف هایش جلوی روی او صحبت نکنید.
تصور کنید کنار پدر یا مادرتان ایستاده اید و او با کسی جملات زیر را می گوید:
"پسرم کمی خجالتیه" ، یا "دخترم وقتی کلاس اول بود خواندن برایش سخت بود ولی حالا بهتر شده"
کودکان وقتی می شنوند که والدینشان درباره آنها اینگونه صحبت میکنند، خود را مانند اشیایی تصور می کنند که تحت تملک والدینشان هستند.
مقایسه نکنید
تا کودک را با کودک دیگری مقایسه نکنید زیرا این رفتار میتواند باعث تنفر کودک از خودش، آن کودک و از شما بشود، در حالی که شما خود میتوانید بهترین الگو برای کودک خود باشید بدون اینکه اشارهای به مسئله مورد نظرتان کرده باشید.
احساسات خود را بیان کنید. وقتی فرزندتان به مدرسه میرود، به او بگویید دوستش دارید. وقتی مشغول انجام تکالیفش است وقتی با هم بازی میکنید، باز هم علاقه خود را بیان کنید. حتی نوجوانی که تمایل بیشتری برای اختصاص وقت برای خودش دارد نیز علاقه و توجه قلبی شما را رد نمیکند.
در حال نوازش با او گفتگو کنید. این روش ابراز غیرکلامی علاقه است. ایجاد این رابطه با کودکان و فرزندان دوره ابتدایی آسان است. با بزرگتر شدن کودک، ابراز علاقه به این روش سختتر میشود. ارتباط پوستی برای فرزندان آرامشبخش است پس بهانههای مختلف آنها را در این امر رد نکنید و مورد توجه قرار دهید.
اگر از اهمیت بازی درمانی در تهران برای کودکانتان مطلع هستید از دکتر مونا فلسفی کمک بگیرید